Skip to main content

શિક્ષક કોઈપણ દેશ માટે કરોડરજ્જુ સમાન છે -ડૉ.અબ્દુલ કલામ

            દરેક વ્યક્તિ માટે, તેના અસ્તિત્વના કોઈપણ તબક્કે, એક વ્યક્તિની જરૂર છે જે આ અથવા તે સમસ્યા, પરિસ્થિતિ અથવા ફક્ત એક ઘટનાને સમજાવી શકે. એ વ્યક્તિ છે શિક્ષક. સમાજનું ઘડતર કરનાર અને સમાજને સુરક્ષિત રાખવામાં સૌથી મોટો ફાળો હોય તો એ શિક્ષકનો છે. આજનો દરેક વિદ્યાર્થી ભવિષ્યનો નાગરિક છે. તે સમગ્ર દેશનો આધારસ્તંભ છે. આ આધારસ્તંભને મજબુત કરવા શિક્ષકની ભુમિકા મહત્વની હોય છે. શિક્ષકનો વ્યવસાય એ પૃથ્વી પરના સૌથી પ્રાચીન વ્યવસાયોમાંનો એક છે. એમની જવાબદારી ઘણી મોટી છે. કારણ કે બાળકોનો બૌદ્ધિક, નૈતિક, મનોવૈજ્ઞાનિક, શારીરિક વિકાસ તો કરવાનો જ છે, પરંતુ સામાજિક, ચારિત્ર્ય અને ભાવનાત્મક વિકાસ કરવાની પણ આજના શિક્ષકની ફરજ છે. આદર્શ શિક્ષકની ભૂમિકા ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. 

           શિક્ષણ એ અવિરત પ્રક્રિયા છે. અભ્યાસક્રમની સાથે જીવનમૂલ્યો પણ શિક્ષકો દ્વારા શરૂઆતથી જ શીખવવામાં આવે છે. શિક્ષણ જ્ઞાન, નમ્રતા, કુનેહ અને ક્ષમતા આપે છે. શિક્ષકને ભગવાન સમાન ગણવામાં આવે છે. આજે પણ ઘણા શિક્ષકો શિક્ષણના આદર્શોને અનુસરીને એક આદર્શ માનવ સમાજની સ્થાપનામાં તેમની મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા નિભાવી રહ્યા છે. શિક્ષકો સમાજમાં ખૂબ જ પ્રતિષ્ઠિત લોકો છે જેઓ તેમના શિક્ષણકાર્ય દ્વારા સામાન્ય લોકોની જીવનશૈલી અને માનસિક સ્તરને વધારવાની જવાબદારી લે છે. શિક્ષક એ છે જે પોતાના અનુભવોનો નિચોડ પોતાના વિદ્યાર્થીઓને બતાવે છે અને ભૂલોથી શિખામણ લેવાની પ્રેરણા આપે છે. એક સારા શિક્ષક આશા અને પ્રેરણા આપી શકે છે, કલ્પનાને ઉત્તેજીત કરી શકે છે અને શીખવાનો પ્રેમ જગાડી શકે છે. વિનોબા ભાવે કહેતા કે, "શિક્ષક વિદ્યાર્થીમાં જ્ઞાનની પિપાસા પેદા કરી તેને મેળવવાની શક્તિ ઉભી કરે છે." 

           દરેક વ્યક્તિ પોતપોતાનો રસ્તો પસંદ કરતા હોય છે, પરંતુ જે લોકો શિક્ષક બનવાનું નક્કી કરે છે તેઓ પહેલેથી જ જવાબદારીનો બોજ લેવા આગળ આવે છે અને જીવનભર આ બોજ વહન કરતા હોય છે. આ બોજ માત્ર તેમના વિદ્યાર્થીઓને શિક્ષિત કરવાની ક્ષમતામાં જ નથી, પરંતુ તેમને પ્રમાણિક અને નિષ્ઠાવાન કરવા સમગ્ર ભારતીય સમાજના હિત માટે હોય છે. એવું કહેવાય છે કે સમસ્ત માનવજાતના સર્જક બ્રહ્મા છે. પણ હું તો એટલું જ કહીશ કે દરેક દેશના ઉત્તમ નાગરિકોનો સાચો સર્જક જ શિક્ષક છે અને એ જ ભવિષ્યની ઉત્તમ પેઢી તૈયાર કરે છે. ભારત જેવા સ્વતંત્ર દેશમાં તો ખરેખર શિક્ષક અને શિક્ષણના અનન્ય મહત્ત્વ વચ્ચે સુનિયોજિત ઉત્થાન વડે દેશની ઉન્નતિ થઇ શકે. શિક્ષકે મેઘ નહિ, માળી બની દેશની માવજત કરવાની છે. બાબાસાહેબ ડૉ.આંબેડકરે શિક્ષકની કાબેલિયત વિશે કહ્યું હતું કે, "શિક્ષક એ રાષ્ટ્રરથનો સારથી છે. એ જ દેશને સમૃદ્ધ બનાવી શકે, ઉન્નતિના માર્ગે લઈ જઈ શકે છે." તો મિસાઈલ મેન તરીકે ઓળખતા ડૉ. અબ્દુલ કલામ સાહેબના શબ્દોમાં કહુ તો, "શિક્ષકો કોઈપણ દેશ માટે કરોડરજ્જુ સમાન છે, એ સ્તંભ છે જેને કારણે દેશની બધી જ આકાંક્ષાઓ વાસ્તવમાં પરિવર્તિત થાય છે." ટુંકમાં, શિક્ષકો જ દેશની ઉન્નતિના વાહક છે. પણ, આજના કેટલાક શિક્ષકોમાં ભેદ જોવા મળી રહ્યો છે. એક ડૉકટર થોડાક જ વ્યક્તિઓના સ્વાસ્થ્ય સાથે ચેડાં કરે છે. પરંતુ જ્ઞાતિ કે ધર્મના કુંડાળામાં રહેલો શિક્ષક પુરા સમાજના સ્વાસ્થ્ય સાથે ચેડાં કરે છે. બાળકનું કુમળું મન સત્ય-અસત્ય નક્કી કરી શકે તેટલું પરિપક્વ બન્યું હોતું નથી. એ તો શિક્ષક જે કંઈ કહે તેનો આંખ બંધ કરીને વિશ્વાસ કરી લે છે. શિક્ષકે શીખવેલી વાતો લાંબો સમય સુધી તેના મગજમાં સચવાયેલી રહે છે. આવા કુમળા માનસની સાથે તેઓ જ્ઞાતિ અને ધર્મનો ભેદ ઉભો કરી સમાજમાં પણ કટ્ટરતાનાં બીજ રોપે છે. આવા શિક્ષકો ધાર્મિક અને સમાજ સુધારણા આંદોલન કે બંધારણને કેટલો ન્યાય આપતા હશે ? એ વિચારવું રહ્યું. શિક્ષકે કહેલી વાતો વ્યક્તિના માનસપટ પર એક અમિટ છાપ છોડી જાય છે. તેથી જ એમની જવાબદારી છે કે ભારતીય સમાજમાં કટ્ટરતા ન ફેલાય તેની કાળજી જરૂરી છે. કેમ કે તેઓ દેશની ભાવિ પેઢીનું ઘડતર કરવાની અગત્યની કામગીરી કરે છે. જો આમ કરવામાં એ નિષ્ફળ રહે છે તો એ દેશદ્રોહથી ઓછું નથી.! 

         તત્વચિંતક શિક્ષકોએ જ સમાજને નવી રાહ ચીંધી છે. સમાજને અંધશ્રદ્ધા, કુરિવાજો તેમજ અન્યાય સામે લડતાં શીખવ્યું છે. લોકોમાં પ્રામાણિકતા,સાદગી, દેશદાઝ, સ્વચ્છતા અને ભ્રાતૃભાવની લાગણીઓનું સિંચન કર્યું છે. શિક્ષક પાસે એ તાકાત છે કે દેશને નવી ઊંચાઈઓ પર લઈ જઈ શકે છે. નિર્જીવને પણ સજીવ કરી શકે એવી શક્તિ શિક્ષક પાસે છે. જેમ દરેક પથ્થરમાં મૂર્તિ થવાની ક્ષમતા રહેલી છે એમ દરેકે દરેક બાળકમાં મહાન બનવાની શક્તિ અને ક્ષમતા રહેલી છે, બસ એને જરૂર છે એક સારા શિક્ષકની જે જ્ઞાતિ અને ધર્મની કટ્ટરતાથી વિમુખ હોય.! વિષમતા ભર્યા સાંપ્રત સમયમાં શિક્ષકની ભૂમિકા મહત્વની છે ત્યારે દરેક શિક્ષક સત્ય, નિષ્ઠા અને પ્રામાણિકતાથી જ્ઞાતિ કે ધર્મ પ્રત્યે પૂર્વગ્રહ,ભેદભાવ કે દ્વેષભાવમુક્ત ફરજ અદા કરે તે જરૂરી છે. 


સંદર્ભ : સમાચાર પત્રમાં આવેલ લેખમાંથી....👇🏻



Comments

Read more

વાણી સ્વાતંત્ર્ય ઉપર તરાપ બદલ જાગૃત જનતાએ ઈન્દિરાને પણ સત્તાથી દૂર કર્યાં હતાં

                 "આપણે જો આપણી દુનિયાને બરાબર જાણવી હોય તો આપણો જન્મ થયો છે તે દેશનું જ નહીં પણ પૃથ્વી પર જેટલા દેશો આવેલા છે અને તે બધામાં જે પ્રજાઓ વસેલી છે તે સર્વનો ખ્યાલ મનમાં રાખવો જોઈએ. મારા આ કાગળોમાં હું તને ઝાઝું કહી શકીશ એવો મને ભરોસો નથી. પણ મને એવી ઉમેદ છે કે હું જે કંઈ થોડું લખી મોકલીશ તેમાં તને રસ પડશે અને તે ઉપરથી આપણી આ દુનિયા એક મોટું કુટુંબ છે અને તેના પર વસતાં સર્વ લોકો આપણા ભાઈ બહેનો છે એમ તું સમજતી થઈશ."  ઇન્દિરા નાનાં હતાં ત્યારથી જ નહેરૂએ પત્રો થકી એમનામાં ભ્રાતૃભાવ, દેશપ્રેમના ગુણ સિંચ્યા હતા. તેમ ના શિક્ષણ અને સંસ્કારમાં પિતાનો ફાળો ખૂબ મોટો રહ્યો હતો. સમય મળે ત્યારે ઈન્દિરાને મહાપુરુષોની કથાઓ દેશભક્તિની વાર્તાઓ સંભળાવતા હતા. નેહરુએ એકવાર પૂછયું, બેટા પ્રિયદર્શની મોટા થઈને તારે શું બનવું છે ? જવાબ હતો પપ્પા ! હું....હું જ બનવા માંગુ છું. મારે બીજા કોઈની નકલ નથી કરવી અને ઇંદિરાજીએ ઇન્દિરા બનીને બતાવ્યું તેમણે કોઈની નકલ ન કરી લોકો એમની નકલ કરતા હતા.  આનંદ ભવનમાં રહીને અનેક રાજકીય પ્રવૃત્તિઓ નિહાળી હતી એ ભલે ન...

દેશની રળિયામણી ભૂમિમાં જવાહરલાલ એ જવાહર જ પાક્યું

               ૧૮મી સદીમાં ફરુખશિયર નામના બાદશાહના સમયમાં રાજ કૌલ શાખાઓના વડવાઓની આખા કાશ્મીરમાં સંસ્કૃત અને ફારસીના વિદ્વાન તરીકે નામના હતી. બાદશાહ તેમનાથી આકર્ષાયો. તેના આગ્રહથી કુટુંબના વડવા કીર્તિ અને ધન કમાવવા કાશ્મીરની રળિયામણી કુંજો છોડી ફળદ્રુપ મેદાનોમાં જઈ વસ્યા. દિલ્હીમાં એક નહેર કાંઠે થોડી જમીન અને મકાન બક્ષિસમાં આપ્યાં. નહેરના કાંઠે ઘર હોવાથી નહેરુ- કૌલ તરીકે ઓળખાવા લાગ્યા. મૂળ કાશ્મીરી બ્રાહ્મણ પણ વર્ષો જતાં કૌલમાંથી માત્ર નેહરુ રહ્યું. ત્યારથી તેમનું કુંટુંબ "નેહરુ" અટકથી ઓળખાયું. પરદાદા લક્ષ્મીનારાયણ દિલ્હી બાદશાહના દરબારમાં સરકાર કંપનીના પહેલા વકીલ હતા. દાદા ગંગાધર નહેરુ દિલ્હીના કોટવાલ હતા અને પિતા મોતીલાલ નહેરુ તેર-ચૌદ વર્ષની ઉંમરે ફારસીના વિદ્વાન ગણાતા પણ વ્યવસાયે વકીલ. આવા નામચીન અને શ્રીમંત પરિવારમાં જન્મેલા જવાહરલાલ નહેરુએ દેશના વિજ્ઞાન, શિક્ષણ, કલા, સાહિત્ય વગેરેને પુષ્કળ ઉત્તેજન આપ્યું. ખરેખર એમની આગેવાની હેઠળ દેશની કાયાપલટ થઇ અને દેશ બળદગાડાની સંસ્કૃતિમાંથી રૉકેટની સંસ્કૃતિ સુધી આગળ વધ્યો. તેને કારણે ઘર આંગણે એ સૌથી લોકપ્ર...